Sfeervol en ontroerend benefietconcert voor Huis aan het Water

Salonorkest Rien ne va plus opende het concert, met rustige romantisch-klassieke muziek die de bezoekers zich direct thuis deed voelen in de met bloemen versierde en warm aangelichte kerk. Spectaculair was het daaropvolgende optreden van David Kooi, een 10-jarig wonderkind niet overdreven. Hij verbaasde het publiek met drie perfect uitgevoerde stukken op de vleugel, van Bach, Tsjaikovski en Schubert. Dat David onlangs als jongste de finale haalde van het Steinway Concours verwonderde na dit optreden niemand meer.

Sterre Kooi, mezzosopraan en zus van David, bracht daarna het publiek in hoger sferen met vier potische, mysterieuze liederen van Debussy en Duparc. Zij werd ingetogen maar expressief begeleid op de vleugel door haar vader Jaap Kooi, docent aan het Conservatorium van Amsterdam.

Van geheel andere orde was daarna het optreden van Daisy Correia. Met haar hartstochtelijke fado en saudade, gevoelig begeleid door Frank Keizer op de vleugel, had zij binnen de kortste keren de zaal volledig te pakken. Haar slotnummer, een fado-versie in het Portugees van Aan de Amsterdamse grachten bracht het publiek niet alleen aan het deinen, maar zelfs aan het meezingen.

Na de pauze werd de stemming weer sereen, door de verfijnde muziek van het Serafino Strijktrio. Violiste Emi Ohi Resnick, celliste Timora Rosler en altvioliste Simone van der Giessen speelden twee wonderschone strijktrios: een klassiek trio van Schubert en een verrassend pittig twintigste-eeuws trio van Francaix.

Het Pop-up-koor van Margriet Eshuijs besloot het concert, met behalve eigentijdse pop en gospel een speciaal voor deze gelegenheid gecomponeerd nummer over het Huis aan het Water: een huis met een later, een huis met een horizon. Ontroerend, en meer dan passend voor dit concert, waarvan de opbrengst bijdraagt aan voortzetting van het goede werk van het Huis aan het Water.

Tekst: Herman Sier / Foto's: Ria Houweling (Waterland in Beeld)